قهرمانی پیاپی فوتسال ایران در آسیا؛ مأموریت حفظ تاج

سفر به جاکارتا و غلبه بر موج قرمز؛ عزم راسخ ملی‌پوشان برای تکرار افتخار بزرگ

آغاز مسیر در میان استقبال پرشور هواداران اندونزی

احسان محمدی – اتوبوس تیم ملی فوتسال آرام و نرم در میان ساندویچی از جمعیت قرمزپوش حرکت می‌کرد. تماشاگران اندونزیایی که لباس تیم ملی‌شان را به تن داشتند، برای بازیکنان ایران دست تکان می‌دادند. زن و مرد، پیر و جوان، پیاده به سمت استادیوم ۱۶۵۰۰ نفری اندونزی آرنا می‌رفتند تا شگفتی بزرگ را کامل کنند. آن‌ها ژاپن را شکست داده بودند و امیدوار بودند با غلبه بر ایران، برای نخستین بار قهرمانی آسیا را به دست بیاورند، بزرگ‌ترین افتخار ممکن در سالنی که آخرین بار میزبان جام جهانی بسکتبال بود. این استقبال عظیم، فشار روانی فوق‌العاده‌ای ایجاد کرده بود.

کادر فنی و بازیکنان؛ تمرکز بر گام نهایی و عبور از شبکه‌های اجتماعی

وحید شمسایی و کادر فنی در جلوی اتوبوس نشسته بودند، همه حرف‌ها در جلسات فنی و تمرینات زده شده بود و حالا وقت گام آخر بود. بازیکن‌ها که روزهای سختی را، به‌ویژه در شبکه‌های اجتماعی، پشت سر گذاشته بودند، قصد نداشتند تاج پادشاهی فوتسال آسیا را در جاکارتا جا بگذارند. باقر محمدی، دروازه‌بان تیم، با همان بی‌خیالی همیشگی از پنجره بیرون را نگاه می‌کرد و بهروز عظیمی زیر لب دعا می‌خواند. سالار آقاپور و حسین طیبی، مثل همه مسابقات، کنار هم نشسته بودند و به موج قرمز جمعیت خیره شده بودند. سالار گفت: «حالا شد یک مسابقه واقعی!» این جملات نشان از آمادگی ذهنی بالای آن‌ها داشت.

طلسم شکنی درون زمین و اولین جشن در رختکن

بچه‌ها ایمان داشتند که پیروز میدان هستند، درون زمین اما مثل طلسم‌شده‌ها توپ‌های ما درون دروازه نمی‌رفت. که عشق آسان نمود اول، ولی افتاد مشکل‌ها… وقتی بازی تمام شد، به رختکن رفتم. سعید احمدعباسی با جام بهترین بازیکن آسیا برای همسرش و پسرش سام، ویدیو می‌فرستاد. محمود خوراکچی با همان وقار همیشگی خدا را شکر می‌کرد و محمد طاهری، مربی تیم، گفت: «شرمنده مردم نشدیم، همین و بس!» این رضایت پس از نبردی سخت به دست آمده بود.

وعده دروازه‌بان؛ قدرت مشاوره روانشناختی تیم

مهدی رستمی‌ها که پنالتی کلیدی بازی را مهار کرد و عملاً مسیر قهرمانی را هموار ساخت، من را محکم بغل کرد و گفت: «از کجا می‌دونستی که گفتی هم بازی می‌کنم، هم جام رو بالای سر می‌برم؟» واقعیت این بود که من غیب نمی‌دانستم. وقتی هنوز در تهران بودیم و سه دروازه‌بان در اردو حضور داشتند، مهدی رستمی‌ها یک شب در هتل آکادمی پیشم آمد و گفت: «می‌‌دونم دروازه‌بانی که خط می‌خوره منم. می‌شه با من حرف بزنی؟» من که یکی از کارهایم در تیم ملی همین گپ‌و‌گفت‌ها و مشاوره‌ها به بازیکنان زیر فشار است با اطمینانی که هنوز هم نمی‌دانم از کجا می‌آمد، با او صحبت کردم و حالا آن حرف‌ها یادش افتاده بود.

وفاداری مطلق به پرچم؛ پایان مأموریت در اندونزی

ما در یکی از زیباترین و پرچالش‌ترین فینال‌های تاریخ فوتسال آسیا توانستیم، مثل دو سال قبل، میزبان را شکست بدهیم و جام را به ایران بیاوریم. داستان این جام و سختی‌هایش بماند برای وقتی دیگر، اما مأموریت روشن بود: حتی اگر سنگ از آسمان ببارد، حق نداریم زانو سست کنیم و اجازه بدهیم پرچم کشور دیگری در آسیا بالاتر از ایران افراشته شود. برای همین «تا پای جان به ایران» وفادار ماندیم و بعدها در تاریخ، سربلند خواهیم بود که تاج قهرمانی پادشاه فوتسال آسیا را به هلهله ۱۶۵۰۰ تماشاگر اندونزیایی و آنها که ایران را زخمی و زمین‌خورده می‌خواهند واگذار نکردیم.

✍️ خبرنگار و مترجم: مسعودملاآقابابایی
📎 لینک کوتاه خبر: https://sportsworld.ir/asia-futsal-championship-iran-defends-title

ما را در شبکه‌ها دنبال کنید:
🌐 سایت: sportsworld.ir
📷 اینستاگرام: @sportsworldir
📢 تلگرام: @sportsworrldi
📱 ایتا: @sportsworldi
📬 راه‌های ارتباطی: sportsworld.ir/me

Iran’s Back-to-Back Asia Futsal Championship; Mission to Keep the Crown

Journey to Jakarta and Overcoming the Red Wave; The National Team’s Unwavering Resolve to Repeat the Great Honor

Starting the Path Amidst Enthusiastic Indonesian Supporters

Ehsan Mohammadi – The national futsal team bus moved smoothly amidst a sandwich of red-clad supporters. Indonesian spectators, wearing their national team jerseys, waved to the Iranian players. Men and women, old and young, walked toward the 16,500-seat Indonesia Arena, hoping to complete the massive upset. They had already defeated Japan and were eager to win their first Asian Championship by overcoming Iran—the greatest honor in a hall that last hosted the Basketball World Cup. This massive welcome generated tremendous psychological pressure.

Coaching Staff and Players: Focus on the Final Step and Rising Above Social Media

Vahid Shamsaei and the technical staff sat at the front of the bus; all discussions had been finalized in technical sessions and training, and now it was time for the final push. The players, who had endured difficult days, especially on social media, were absolutely not ready to relinquish the throne of Asian futsal in Jakarta. Bagher Mohammadi, the team’s goalkeeper, looked out with his usual calm, while Behrouz Azimi muttered prayers quietly. Salar Aghapour and Hossein Tayebi sat side-by-side, gazing at the surge of the red crowd, just like in every previous match. Salar said, “Now this is a real match!” These words demonstrated their high mental readiness.

Breaking the Jinx On Court and the First Celebration in the Locker Room

The boys had faith they would prevail, yet on the pitch, our shots inexplicably failed to enter the net, as if under a spell. Love first appeared easy, but then difficulties arose… When the match concluded, I went to the locker room. Saeid Ahmadabbasi was videoing his wife and son Sam with the Best Player in Asia trophy. Mahmoud Khorakchi offered thanks with his habitual dignity, and Mohammad Taheri, the team coach, stated, “We did not let the people down; that is enough!” This satisfaction was earned after a hard-fought battle.

The Goalkeeper’s Promise: The Power of Team Psychological Consultation

Mehdi Rostamihas, who saved the game’s crucial penalty kick, effectively smoothing the path to victory, gave me a tight hug and asked, “How did you know when you said I would play and lift the trophy?” The reality was that I had no foresight. When we were still in Tehran, and three goalkeepers were in the camp, Mehdi Rostamihas approached me one night at the Academy Hotel and said, “I know I’m the goalkeeper who will be cut. Can you speak with me?” Since one of my roles in the national team is these very conversations and consultations with players under duress, I spoke with him, possessing a confidence I still cannot explain, and now he recalled those words.

Absolute Loyalty to the Flag: Mission Accomplished in Indonesia

We managed to defeat the host, just as we did two years prior, in one of the most spectacular and challenging finals in Asian futsal history, bringing the cup back to Iran. The full story of this tournament and its hardships will be told later, but the mission was crystal clear: even if stones were to rain from the sky, we must not lose heart or permit another nation’s flag to be hoisted higher than Iran’s in Asia. For this reason, we remained loyal “To the death for Iran” and will stand proudly in history for not ceding the crown of the King of Asian Futsal to the cheers of 16,500 Indonesian spectators and those who wish to see Iran wounded and defeated.

Journalist & Translator: Masoud Molla Aghababaii
Short News Link: https://sportsworld.ir/asia-futsal-championship-iran-defends-title