مسیر آلمان به سوی مدال طلا چندان هموار نبود. اگرچه شاگردان سیلویا ناید تورنمنت را با پیروزی قاطع ۶-۱ مقابل زیمبابوه آغاز کردند، اما در ادامه با تساوی ۲-۲ مقابل استرالیا متوقف شدند و در آخرین بازی گروهی نیز با شکست ۲-۱ مقابل کانادا، به عنوان تیم دوم راهی مرحله حذفی شدند.

اوج‌گیری در مراحل حذفی

پس از مرحله گروهی، آلمان چهره واقعی یک قهرمان را به نمایش گذاشت. در مرحله یک‌چهارم نهایی، گل دقیقه ۷۷ «ملانی بهرینگر» باعث پیروزی مقابل چین شد. در نیمه‌نهایی، آلمان با انتقام شکست گروهی، کانادا را ۲-۰ شکست داد و برای نخستین بار راهی فینال المپیک شد.

در دیدار نهایی، سوئد که پیش‌تر آمریکا و برزیل را حذف کرده بود، مقابل آلمان قرار گرفت. بازی در نیمه اول گلی نداشت، اما در نیمه دوم، «جنیفر ماروزان» با یک شوت تماشایی گل اول را به ثمر رساند. گل دوم آلمان نیز حاصل یک ضربه آزاد بود که با برخورد به تیر دروازه و سپس بازیکن سوئد، «لیندا سمرانت»، وارد دروازه خودی شد.

پایان رویایی برای سیلویا ناید

اگرچه سوئد در دقیقه ۶۷ توسط «ستینا بلکستنیوس» یکی از گل‌ها را جبران کرد، اما شاگردان ناید با دفاع جانانه در حضور ۵۲,۴۳۲ تماشاگر، پیروزی را حفظ کردند تا مدال طلا را به گردن بیاویزند.

«ملانی بهرینگر» با ۵ گل زده، بهترین گلزن این تورنمنت لقب گرفت و پس از این مسابقات از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. برای سیلویا ناید، این قهرمانی اهمیت دوچندانی داشت؛ چرا که او پس از یک دهه حضور در رأس کادر فنی، با کسب این مدال که تنها عنوان بزرگ غایب در ویترین افتخاراتش بود، با دنیای مربیگری ملی وداع کرد.

ده سال بعد، آن شب طلایی در ماراکانا همچنان به عنوان یکی از نمادین‌ترین لحظات تاریخ فوتبال زنان آلمان در یادها باقی مانده است.